ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ


   ΣΤΑΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

 

 «Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι∙ σήμερον γάρ ἐν τῶ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι»

Ὁ Ζακχαῖος, ἄν καί ἀρχιτελώνης, ἐπειδή ταπείνωσε τόν ἑαυτό του ἀξιώθηκε νά φιλοξενήσει τόν Θεάνθρωπο Χριστό, νά γίνει Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ καί νά πεθάνει μαρτυρικά γι αὐτόν. Γι αὐτό δέν πρέπει νά κατακρίνουμε κανέναν γιά τίς ἁμαρτίες του ἀλλά νά προσευχόμαστε γι αὐτόν καί να ἐνθυμούμεθα τήν δική μας ἁμαρτωλότητα.

Μᾶς κάνει ἐντύπωση πώς ὁ Χριστός στάθηκε, κοίταξε τόν Ζακχαῖο καί τόν ἀποκάλεσε μέ τό ὄνομά του: «Ζακχαῖε». Κάθε ἄνθρωπος ἔχει ἕνα ὄνομα τό ὁποῖο λαμβάνει ἀπό τήν Ἐκκλησία στήν βάπτισή του. Ὁ Θεός ἀπό τήν ἀλλη μεριά εἶναι ἀνώνυμος καί πολυώνυμος. Εἶναι ἁπλά ὁ ὤν, ἡ πηγή τῆς ζωῆς. Μᾶς γνωρίζει μέ τό ὄνομά μας, μᾶς ἀναγνωρίζει σάν πρόσωπα, μέ τίς ἰδιαιτερότητές μας καί τήν μοναδικότητά μας.  Μᾶς γνωρίζει ἀπό τήν κοιλιά τῆς μάνας μας καί ὑπήρχαμε στόν «νού»του πρίν ὑπάρξει αὐτός ὁ κόσμος. Αὐτό πρέπει νά μᾶς παρηγορεῖ καί ποτέ νά μήν αἰσθανόμαστε μόνοι ἤ ἀβοήθητοι ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Θεός μᾶς περιβάλλει μέ τήν στοργή του κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας. Σέβεται τήν ἐλευθερία πού μᾶς ἔδωσε, τό αὐτεξούσιό μας καί μᾶς ἀγαπᾶ ὑπερβολικά. Σέ μᾶς ἐναπόκειται νά δεχθοῦμε τήν ἀγάπη του, νά βγοῦμε ἀπό τόν ἐγωκεντρισμό μας καί νά τόν προσκαλέσουμε νά ἔλθει καί νά κατοικήσει μέσα μας(«ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν»). Ὁ Θεός δέν μᾶς ὑποχρώνει νά τόν ἀποδεχθοῦμε, θέλει νά τόν προσκαλέσουμε ἐλεύθερα στήν καρδιά μας.

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ