Ο βίος του αποστόλου Τιμοθέου και η ομολογία του απέναντι στις καρναβαλικές ειδωλολατρικές εκδηλώσεις

 

A´. Διήγηση
Κόπους καί μόχθους καί μαρτυρικούς ἀγώνες εἶχε καταβάλει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ συνεργό του τόν Ἀπόστολο Βαρνάβα, γιά νά κηρύξει τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ στίς ὀρεινές περιοχές τῆς Μ. Ἀσίας. Διωγμοί καί λιθοβολισμοί τόν ἀνάγκαζαν νά φεύγει ἀπό τήν μία πόλη στήν ἄλλη.
Μέσα ὅμως σέ ὅλους αὐτούς τούς ἀγῶνες τό Πνεύμα τοῦ Θεοῦ τόν φωτίζει καί βλέπει τό μεγάλο καί θεῖο σχέδιο, τό ὁποῖο ἐξυπηρετεῖ τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἰδιαίτερη χαρά ἔχει δώσει στόν Ἀπόστολο Παῦλο ἕνα παιδί ἅγνο καί μέ μεγάλη ἀγάπη στόν Θεό, ὁ Σιμόθεος ἀπό τά Λύστρα.
Ὁ Σιμόθεος εἶχε μητέρα τήν Εὐνίκη, Ἰουδαία καί πολύ πιστή. Ἀπό αὐτή καί ἀπό τήν εὐλογημένη γιαγιά του, τήν Λωΐδα, εἶχε πάρει σάν πολύτιμη κληρονομιά τήν πίστη στόν ἀληθινό Θεό. Ἄν καί δέν ἦταν ἐπίσημα μέλος τῆς Ἰουδαϊκῆς θρησκείας — διότι ὁ πατέρας του πού ἦταν εἰδωλολάτρης δέν τόν ἄφηνε— ὅμως στήν πραγματικότητα εἶχε ἀνατραφεῖ μέσα στά νάματα τῆς πίστεως.
Βρέφος ἀκόμη στήν ἀγκαλιά τῆς μητέρας του εὐφραινόταν μέ τήν ὑμνωδία τῶν ψαλμῶν καί ἔλεγε μαζί της τίς πρῶτες προσευχές. Ἀργότερα καθισμένος στά γόνατα τῆς γιαγιᾶς του δέν χόρταινε νά ἀκούει τίς ὡραῖες διηγήσεις τῆς Π. Διαθήκης. Ὅλα αὐτά τά συγκρατοῦσε καί προσπαθοῦσε νά τά ἐφαρμόζει καί αὐτός στή ζωή του...
Θά ἦταν πλέον ἔφηβος ὁ Σιμόθεος, ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί ὁ Βαρνάβας ἔφθασαν ἐκεῖ, στά Λύστρα, καί κήρυξαν τό Εὐαγγέλιο τῆς χαρᾶς καί τῆς ἀλήθειας. Ἡ πίστη στόν Λυτρωτή Ἰησοῦ Χριστό κατακτᾶ τήν ψυχή του. Χαρίζει ἀμέσως στό νεαρό Σιμόθεο δύναμη, φωτισμό, σύνεση. Καί εἶναι τόση ἡ εὐγνωμοσύνη του καί ἡ ἀφοσίωσή του πρός τόν διδάσκαλό του, τόν Μέγα Ἀπόστολο, ὥστε οὔτε στιγμή δέν ἀποχωρίζεται ἀπό κοντά του. Κι ὅταν λιθοβολοῦσαν οἱ συμπολίτες του τόν Ἀπόστολο, μέ πόνο καί δάκρυα παρακολουθεῖ. Βοηθάει ἔπειτα μαζί μέ τούς μεγάλους νά τόν περιθάλψουν. Κάνει ὅ,τι εἶναι δυνατόν νά τόν ἀνακουφίσει καί νά τόν εὐχαριστήσει.
Ἀλλά ἦρθε ἡ ὥρα τοῦ ἀποχωρισμοῦ. Πόσο στενοχωριέται ὁ Σιμόθεος! Πόσο θά ἤθελε νά ἀκολουθήσει τούς Ἀποστόλους! Φλογίζεται ἡ ψυχή του νά διακονήσει καί αὐτός στό ἔργο τοῦ Χριστοῦ...
Οἱ Ἀπόστολοι φεύγουν. Οἱ Χριστιανοί στά Λύστρα, νέοι στή νέα πίστη, μένουν μόνοι...
Ὅμως ὁ Σιμόθεος μένει πιστός στά ὅσα διδάχθηκε. Δέν λησμονεῖ τίποτε. Σά ξαναφέρνει ὅλα ἕνα-ἕνα στό νοῦ του. Σά μελετᾶ. Ἐμβαθύνει σέ αὐτά. Σά ἐφαρμόζει. Δέν παρασύρεται ἀπό τά ψέματα τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων. Μένει σταθερός. Οὔτε ἀπό τίς διασκεδάσεις τῶν εἰδωλολατρῶν. Μένει ἀκλόνητος στίς χριστιανικές του ἀρχές.
Ὅταν ὕστερα ἀπό 3-4 χρόνια ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπανῆλθε στά Λύστρα, μέ πολλή συγκίνηση καί χαρά ἔμαθε ὅτι καί μέσα στήν πόλη καί σέ ὅλη τήν περιοχή τοῦ Ἰκονίου γινόταν πολύς λόγος γιά τόν Σιμόθεο. Ἦταν ὀνομαστός. Ἡ διαγωγή του ἦταν ἐξαίρετη. Ἄμεμπτη. Ὅλοι στήριζαν σέ αὐτόν πολλές ἐλπίδες. Καί γιά τή φλογερή πίστη του καί γιά τήν πολλή του ἀγαθότητα.
«ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ»
2
Ὁ Σιμόθεος εἶναι νέος πραγματικά χαριτωμένος! Εἶχε ἔλθει ἡ ὥρα νά πραγματοποιηθεῖ ὁ μεγάλος του πόθος. Ὁ Κύριος ἔδωσε προφητική ἔμπνευση στόν Ἀπόστολο Παῦλο νά τόν πάρει μαζί του στήν συνέχεια τῆς περιοδείας.
΢υγκινημένος ἕως τά βάθη τῆς ψυχῆς του γιά τήν ἱερή καί τιμητική αὐτή κλήση, ἐγκαταλείπει ὁ Σιμόθεος τήν πατρίδα του, τό πατρικό του σπίτι, τή σταδιοδρομία του καί τίς ἀνέσεις του. Ἀποχαιρετᾶ τήν εὐσεβή μητέρα του καί τούς ἄλλους συγγενεῖς του καί ἀκολουθεῖ τόν Μεγάλο Ἀπόστολο. Σόν ὑπηρετεῖ καί τόν βοηθεῖ στό ἀποστολικό του ἔργο.
Ποιός μπορεῖ πλέον νά τόν παρακολουθήσει; Φλογερός ἀπό τόν ἐνθουσιασμό τῶν εἴκοσι χρόνων του τρέχει καί κοπιάζει μαζί μέ τόν φτερωτό Ἀπόστολο. Περιφρονεῖ τίς τιμές καί τά μεγαλεῖα τοῦ κόσμου. Δέν ὑπολογίζει κόπους. Ἀγωνίζεται σάν «καλός στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ», καί «συστρα-τιώτης» τοῦ μεγάλου ἀγωνιστῆ, τοῦ Παύλου. Μαζί του θά τόν βρεῖς στήν Ἔφεσο. Μαζί του καί στή Μακεδονία καί στήν Κόρινθο καί στήν Σρωάδα καί στά Ἱεροσόλυμα. Μαζί του καί στή Ρώμη...
Ἦταν ἄξιος κάθε ἐμπιστοσύνης. Γι’ αὐτό καί τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Ἀπ. Παῦλος μεγάλες καί σπουδαῖες ἀποστολές. Ὅταν ἦρθαν στήν Ἔφεσο καί εἶδαν τίς πολλές δυσκολίες πού εἶχε νά ἀντιμετωπίσει καί τούς μεγάλους ἀγῶνες, πού εἶχε νά διεξάγει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἐφέσου ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τοῦ Χριστοῦ, Ἰουδαίων καί εἰδωλολατρῶν, ὁ Ἀπ. Παῦλος φωτίσθηκε ἀπό τό Πνεῦμα τό Ἅγιο νά ἐγκαταστήσει ἐκεῖ ἐπίσκοπο τόν Σιμόθεο. Ἄς ἦταν νέος. Ἦταν δοκιμασμένος στήν πίστη. Πύρινος ἀπό θεῖο ζῆλο. Μέ πλούσιο τόν θεῖο φωτισμό. Μέ πολλά διοικητικά χαρίσματα.
Σόν χειροτόνησε λοιπόν ἐπίσκοπο Ἐφέσου. Καί ἀπό μακριά τόν παρακολουθεῖ καί τόν συνοδεύει καί τόν ἐνισχύει μέ τίς προσευχές του. Μέ τίς συμβουλές του. ΢άν στοργικός πατέρας τοῦ ἔγραφε ἀκόμη καί ἀπό τή φυλακή τῆς Ρώμης. Καί ἀξιώθηκε ὁ Σιμόθεος νά λάβει σάν ἐπίσκοπος Ἐφέσου τίς δύο ἐκεῖνες ἐπιστολές, πού περιέχονται στήν Καινή Διαθήκη. Πρός Σιμόθεον Α΄ καί Β΄ ἐπιστολές. Καί ἔμεινε τό ὄνομα τοῦ Σιμοθέου ἀθάνατο καί ἡ δόξα του αἰωνία.
Ἐλπιδοφόρος ὑπῆρξε ἡ παιδική καί ἡ ἐφηβική ἡλικία τοῦ Ἀποστόλου Σιμοθέου. Λαμπερή ἡ νεότητά του. ΢υνεργός τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἐπίσκοπος τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐφέσου. Ἀγωνιστής ἐναντίον τῆς πλάνης τῶν εἰδώλων.
Ἀλλά ποιό ἦταν τό τέλος τοῦ Ἀποστόλου Σιμοθέου; Ἄς τό προσέξουμε ἰδιαιτέρως γιατί αὐτό θά μᾶς δώσει ἕνα σπουδαῖο σύνθημα καί θά καταλάβουμε πόσο ἀγαποῦσε ὁ Ἀπόστολος τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.
Καί αὐτό ἀντάξιο τῆς ἀφοσιώσεώς του πρός τόν Θεό. ΢φράγισε καί ἐκεῖνος τήν ἀποστολική του δράση μέ τέλος μαρτυρικό!
Σό 97 μ.Χ. ἐπί αὐτοκράτορος Δομετιανοῦ στήν Ἔφεσο οἱ εἰδωλολάτρες πού λάτρευαν τήν ψεύτικη θεά Ἄρτεμη ὀργάνωναν μία ὀργιαστική εἰδωλολατρική ἑορτή. Σί ἔκαναν; Ἔβγαιναν στούς δρόμους τῆς πόλεως, φοροῦσαν μάσκες στά πρόσωπά τους, μασκαρεύονταν δηλαδή, καί ὅπως ἦταν μεθυσμένοι, ἔλεγαν αἰσχρά λόγια καί ἔκαναν αἰσχρά ἔργα. Ἦταν θλιβερό τό θέαμα! Κρύβονταν πίσω ἀπό τίς μάσκες τους καί πολλές φορές ἔφταναν νά κάνουν καί ἐγκλήματα. Νά φονεύουν ἄλλους ἀνθρώπους τῆς πόλεως ἤ καί νά σκοτώνει ὁ ἕνας τόν ἄλλον!
Ὅταν εἶδε αὐτή τήν κατάσταση ὁ Ἀπόστολος Σιμόθεος γεμάτος ἀπό θεῖο ζῆλο βγῆκε καί αὐτός στούς δρόμους καί στάθηκε ἀπέναντί τους. Ἄρχισε μέ θέρμη στήν καρδιά του καί μέ δυνατή τή φωνή νά τούς παρακινεῖ νά σταματήσουν αὐτά τά φοβερά ἔκτροπα καί αὐτές τίς ἄθλιες συνήθειες. Προσπάθησε μέ τόν πύρινο λόγο του νά συστήσει στούς εἰδωλολάτρες νά σταματήσουν τά μεγάλα κακά πού διέπρατταν καί νά ἀγωνιστοῦν νά μιμηθοῦν τή σεμνότητα καί τήν ἁγνότητα τῶν Χριστιανῶν!
3
Σά θερμά, τά ἅγια αὐτά λόγια τοῦ Ἀποστόλου ἀντί νά ἡρεμήσουν τούς φανατισμένους εἰδωλολάτρες, τούς ἐξαγρίωσαν περισσότερο. Δέν μποροῦσαν νά τόν ἀκοῦνε νά τούς μιλάει καί νά τούς λέει τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Πολύ γρήγορα ἡ φήμη ὅτι ὁ Σιμόθεος προσβάλλει τίς γιορτές τους, τά μασκαρέματά τους, τήν θεά τους τήν Ἄρτεμη, ἔγινε γνωστή σέ ὅλη τήν πόλη καί ὅλος ὁ κόσμος πού βρισκόταν ἐκείνη τήν ὥρα στούς δρόμους γιά τίς γιορτές μαζεύτηκε γύρω ἀπό τόν Ἅγιο Ἀπόστολο μέ ἄγριες διαθέσεις.
Ἐκεῖνος ἄν καί ἔβλεπε τή λύσσα τους, τή μανία τους, ἀλλά καί τόν κίνδυνο γιά τή ζωή του δέν ἔχασε τό θάρρος του, δέν φοβήθηκε!
Σότε συνέβη τό φοβερό! Σό μανιασμένο αὐτό πλῆθος τῶν μασκαρεμένων εἰδωλολατρῶν ὅρμησε μέ ρόπαλα, μέ ξύλα, μέ πέτρες καί μέ πρωτοφανή μανία κατά τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Σιμοθέου καί ἄρχισαν νά τόν χτυποῦν σέ ὁλόκληρο τό σῶμα του! Ὁ Ἅγιος τοῦ Θεοῦ ἐκεῖ στή μέση τοῦ δρόμου, στά πόδια τῶν καρναβαλιστῶν, ἐνῶ ὁμολογοῦσε τήν μία καί ἀληθινή πίστη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἄφησε τήν τελευταία του πνοή, γιά νά βρεθεῖ ὡς Ἀπόστολος καί Μάρτυρας μαζί μέ τόν ἀγαπημένο του Ἀπόστολο καί Διδάσκαλο, τόν Παῦλο, στή Βασιλεία τῶν Ουρανῶν!
Οἱ Χριστιανοί θρήνησαν τόν μαρτυρικό θάνατό του, καί μέ πολύ σεβασμό καί εὐλάβεια ἐνταφίασαν τό ἅγιο σκήνωμά του. Ἀργότερα μετέφεραν τά ἱερά Λείψανά του στήν Κωνστα-ντινούπολη. ΢τήν Ἁγία Σράπεζα τοῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μαζί μέ τά ἱερά Λείψανα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου καί τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.
Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη του στίς 22 Ἰανουαρίου.
Ἡ πίστη πού γνώρισε καί δέχθηκε ἀπό τή βρεφική του ἡλικία καί τή φύλαξε σάν θησαυρό πολύτιμο στήν καρδιά του, ἐκείνη τοῦ ἔδωσε τή δύναμη καί τή σταθερότητα κατά τῶν εἰδωλολατρῶν τῆς Ἐφέσου καί τόν ἀνέδειξε μέγα καί τόν λάμπρυνε μέ δόξα ἀθάνατη καί οὐράνια.
Μακάρι ὅλοι νά ἀκολουθῆσουμε τά βήματά του καί νά τόν μιμηθοῦμε!
Β´. Ἐπεξεργασία
 Πῶς λεγόταν ἡ μητέρα του καί ἡ γιαγιά του;
Εὐνίκη ἡ μητέρα καί Λωΐδα ἡ γιαγιά.
 Τί ἐνέπνευσαν στήν ψυχή τοῦ μικροῦ Τιμοθέου ἀπό τότε πού ἦταν μικρός;
Σήν ἀγάπη στό Θεό, τήν ἀληθινή πίστη, τήν ὁμολογία!
 Ἡ ἀγάπη καί ἡ σταθερότητα τοῦ Τιμοθέου στόν Χριστό σέ ποιά ἐνέργεια ὁδήγησαν τόν ἀπ. Παῦλο;
Νά τόν τοποθετήσει μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπίσκοπο στήν πόλη τῆς Ἐφέσου, στήν ὁποία ὑπῆρχαν πολλοί εἰδωλολάτρες.
 Ποιόν μεγάλο πειρασμό ἀντιμετώπισε ὁ ἀπ. Τιμόθεος στήν Ἔφεσο ἀπό τούς εἰδωλολάτρες;
Οἱ εἰδωλολάτρες κάτοικοι τῆς Ἐφέσου λάτρευαν τήν Ἄρτεμη καί συχνά ἔκαναν πομπές χορεύοντας μέ μασκαρεμένα τά πρόσωπά τους, λέγοντας αἰσχρά λόγια καί κάνοντας ἁμαρτωλές πράξεις.
4
Γ´. Ἐφαρμογή
 Αὐτές οἱ ἐκδηλώσεις τῶν εἰδωλολατρῶν τῆς Ἐφέσου μᾶς θυμίζουν παρόμοιες πού γίνονται καί στίς μέρες μας;
Πολύ σωστά. Μᾶς θυμίζουν τίς ἀποκριάτικες ἐκδηλώσεις, τά μασκαρέματα καί τά καρναβάλια πού γίνονται καί στίς μέρες μας αὐτή τήν περίοδο καί στίς ὁποῖες ἀκοῦμε ὅτι συμμετέχουν πολλά παιδιά. Ἴσως μαθαίνουμε ὅτι συμμετέχουν καί συμμαθητές μας ἤ φίλοι μας ἤ συγγενεῖς μας.
 Ἐμεῖς γιατί πρέπει νά ἀπέχουμε ἀπό τέτοιες ἐκδηλώσεις;
Αὐτές τίς μέρες, παιδιά, ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει μπεῖ στήν κατανυκτική περίοδο τοῦ Σριωδίου. Καλεῖ ὅλους τούς πιστούς σέ μετάνοια, σέ προσευχή, σέ πνευματικό ἀγώνα. Σά καρναβαλικά πάρτι εἶναι κατάλοιπα εἰδωλολατρικῶν ἑορτῶν πού γίνονταν πρός τιμήν ψεύτικων θεοτήτων πού συμβολίζουν καί τιμοῦν ὑλικά πράγματα καί πολλές φορές ἁμαρτωλά.
Αὐτές οἱ ἐκδηλώσεις δέν μᾶς βοηθοῦν στόν πνευματικό μας ἀγώνα. Ἀντιθέτως μάλιστα κινδυ-νεύουμε μέ τά πάρτι πού διοργανώνονται, μέ τίς μεταμφιέσεις, μέ τίς καρναβαλικές παρελάσεις νά ξεχάσουμε ὄχι μόνο ὅτι εἶναι Σριώδιο, ἀλλά καί ὅτι εἴμαστε Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι καί νά κάνουμε πράγματα καί νά ποῦμε λόγια πού θά στενοχωρήσουν τόν Ἄγγελό μας, θά πικράνουν τόν Κύριό μας!
΢έ λίγο θά ἀρχίσει καί ἡ Μεγ. Σεσσαρακοστή μέ τήν νηστεία γιά τό Πάσχα. Ἐμείς θά ὑποδεχθοῦμε τή νηστεία μέ ἁμαρτίες καί ἀσωτεῖες; Ἀντί νά ἀγωνιστοῦμε νά γίνουμε πιό καθαροί, θά λερώνουμε τήν ψυχή μας μέ περισσότερες ἁμαρτίες; Ὄχι! Θά ἀγωνιστοῦμε μέχρι τέλους!
Αὐτές οἱ καρναβαλικές ἐκδηλώσεις δέν θυμίζουν σέ τίποτα τίς ἑορτές καί ἐκδηλώσεις πού κάνουμε γιά νά τιμήσουμε τήν πατρίδα καί τήν παράδοσή μας. Αὐτές οἱ ἐκδηλώσεις, τίς ὁποῖες καί στίς ὁμάδες μας κάθε χρόνο τίς ἀπολαμβάνουμε, τίς χαιρόμαστε, καί πανηγυρίζουμε ὡς γνήσιοι Ἕλληνες καί Χριστιανοί, δέν μᾶς ὁδηγοῦν σέ ἔκτρωπα καί ἁμαρτίες ὅπως γίνεται μέ τά καρναβάλια καί μποροῦμε νά συμμετέχουμε καί νά χαιρόμαστε!
 Καί ἄν ὀργανώσουν στό σχολεῖο ἤ στό φροντιστήριο τέτοιες ἐκδηλώσεις, τί θά κάνω;
Θά ἀπουσιάσω! Δέν θά πάω στό σχολεῖο! Δέν θά πάω στό φροντιστήριο! Αὐτή ἡ ἀπουσία μου θά λάβει εὐλογία ἀπό τό Θεό. Θά δώσω χαρά στόν Ἄγγελό μου καί στόν Ἅγιο τοῦ ὁποίου φέρω τό ὄνομα! Καί θά τό πῶ καί στούς συμμαθητές μου, ὅτι δέν ἐπιτρέπει ἡ Ἐκκλησία μας τά καρναβάλια. Μακάρι ὅταν μεγαλώσω καί ἐνισχυθεῖ ἡ πίστη μου στό Χριστό νά μιμηθῶ τόν ἀπ. Σιμόθεο καί ἄν χρειασθεῖ ὅταν μοῦ τό ζητήσει ὁ Κύριος νά τόν ὁμολογήσω, ὅπου χρειασθεῖ!
Σό σύνθημα πού μᾶς δίνει μέ τή ζωή του καί τήν ὁμολογία του ὁ ἀπ. Σιμόθεος.
΢Σύνθημα:
 «Χελιδόνι τοῦ Χριστοῦ» δέν συμμετέχει σέ καρναβαλικές ἐκδηλώσεις!

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ